بازیگران مشهور دهه 20 عبارت بودند از اکبر سرشار ، احمد معید ، ببراز سلطانی و 2 سیاه ترسناک به نامهای ذبیح الله ماهری و مهدی مصری . بازیگران ، برای ارتباط بهتر با تماشاگران شوخی می کردند و آنها را در روند نمایش درگیر میکردند و هر از چندی از سوی نوازندگان نیز همراهی میشدند .در این میان زنان نیز نمایشهای خاص خود را داشتند که تمامی نقشها را زنان ایفا میکردند حتی نقش مردان را در این گونه از نمایشها زنان به عهده داشتند.. کمدیهای گستاخانه نظیر « خاله رورو » در حرمسراها توسط گروههای نمایشی زنان اجرا میشد. در حوالی سال 1309 متون نمایشهای روحوضی مورد سانسور شدید قرار گرفت و این امر باعث به رکود رفتن فی البداهه شد چون امر سانسور با بداهه پردازی هنرمندان مغایرت داشت و از جنبه انتقادی آن می کاست. در پایان سال 1309 بسیاری از بازیگران ، نوازندگان و عروسک بازانی که در میهمانیهای خصوصی نمایش میدادند در مغازه های خیابان سیروس تهران متمرکز شدند . طی جنبش مذهبی سال 1342 بعضی از این مغازه ها (بخصوص مغازه های یهودیان) مورد غارت قرار گرفت اما ویران و نابود نشدند ولی دیگر جهت اجرای نمایش مورد استفاده قرار نگرفتند در همین سال 1342 آخرین تماشاخانه نمایشهای مردمی یعنی (تماشاخانه ایران) به علت فقدان کمکها و حمایتهای نقدی تعطیل شد.و تماشاخانه (حافظ نو) که در محله جنوب شهر تهران واقع بود با هنرمندی سعدی افشار در نقش سیاه جای آن را گرفت . در سال 1356 در جشن هنر شیراز سمپوزیومی بین المللی برگزار شد و گروههای مختلف رو حوضی از تمام ایران در آن برنامه اجرا کردند و به این ترتیب به نمایشهای مردمی ارج نهاده شد.

سعدی افشار بازیگر پیشکسوت سیاه بازی